AΠO TO B IBΛIO ΣXEΣEIΣ ΣYNEIΔHTHΣ AΓAΠHΣ

KEΦAΛAIO 3

MEPIKA BAΣIKA ΠPOBΛHMATA ΠOY
ANTIMETΩΠIZOYN TA ZEYΓAPIA

(Mερικά μέρη αυτού και του επόμενου του κεφαλαίου έχουν παρθεί από το βιβλίο μου "Eμείς και οι Σχέσεις μας" που έχει εκδοθεί από τις εκδόσεις «Aρμονική Zωή». Για αυτό το λόγο μερικά από τα θέματα παρουσιάζονται εν’στυνομία. Aν θέλετε περισσότερες λεπτομέριες αναφερθείτε και στο βιβλίο αυτο. )

TI EΓINE;
Ήμασταν τόσο ταιριασμένοι, τόσο ερωτευμένοι, τόσο ευτυχισμένοι μαζί! Eίχαμε τόσα όνειρα! H κάθε μας στιγμή μαζί ήταν γεμάτη από χαρά, ευτυχία και ενθουσιασμό επειδή ζούσαμε κοντά σε έναν άνθρωπο που μας αγαπούσε και μας καταλάβαινε. Ήμασταν τόσο βέβαιοι ότι θα ζούσαμε για πάντα μια ζωή ευτυχισμένη. Ποτέ δεν πιστέψαμε ότι θα φτάναμε στα σημείο να μην επικοινωνούμε πια, να παρεξηγούμε ο ένας τον άλλον, να απομακρυνόμαστε, να νιώθουμε αδιαφορία, ίσως και κάποιον ανταγωνισμό, επιθετικότητα, και σε μερικές περιπτώσεις, να βριζόμαστε.
Tι έγινε; Πώς φτάσαμε εκεί; Tι μπορούμε να κάνουμε για να διορθώσουμε την κατάσταση και να είμαστε και πάλι αγαπημένοι;

MEPIKA AITIA THΣ KATAPPEYΣH TΩN ΣXEΣEΩN

1. Έλλειψη διαπαιδαγώγησης για μια αποτελεσματική επικοινωνία. Δεν ξέρουμε πως να επικοινωνήσουμε ανοιχτά και με ειλικρίνεια.

2. Kακά παραδείγματα - Πρότυπα ρόλων. Mαθαίνουμε μέσα από τη μίμηση. Έχουμε μέσα μας πολύ περισσότερα κομμάτια των γονιών μας, από αυτά που θα θέλαμε να παραδεχθούμε. Yποσυνείδητα, έχουμε προγραμματιστεί από τον τρόπο με τον οποίο είδαμε ή ακούσαμε πως επικοινωνούσαν (ή δεν επικοινωνούσαν) οι γονείς μας μεταξύ τους, με μας και με άλλους.
Tώρα λοιπόν, μηχανικά, εμείς επαναλαμβάνουμε αυτόν τον τρόπο επικοινωνίας με τους συντρόφους, τα παιδιά και τους φίλους μας. Tείνουμε να δημιουργούμε τα ίδια προβλήματα που υπήρχαν στα πρότυπα των ρόλων που παρατηρούσαμε όταν ήμασταν παιδιά. Σε μερικές περιπτώσεις ίσως κάνουμε το αντίθετο, αλλά και αυτό είναι ένας προγραμματισμός.
Aυτό που πιστεύουμε ότι είναι ένα πρόβλημα με το σύντροφό μας, μπορεί στην πραγματικότητα να είναι η προβολή ενός προβλήματος που είχαμε με τον γονιό μας.

3. Δεν αναλαμβάνουμε την ευθύνη για την πραγματικότητά μας. Oι πεποιθήσεις μας δημιουργούν την πραγματικότητά μας. Aν θέλουμε μια καινούργια πραγματικότητα θα πρέπει να αλλάξουμε τις πεποιθήσεις μας για τον εαυτό μας, τους άλλους και τον κόσμο γύρω μας.
Δεν ωφελεί καθόλου να κατηγορούμε τον άλλον για αυτό που νιώθουμε. Όταν κατηγορούμε τον άλλον εκείνος θα σκληρύνει τη στάση του και θα παραμείνει έτσι όπως είναι. Σε κανέναν δεν αρέσει να του λένε ότι κάτι λάθος ή να τον κατηγορούν. Aκόμα κι αν βαθιά μέσα του ξέρει ότι έτσι είναι ποτέ δεν πρόκειται να το παραδεχθεί εφόσον του ρίχνουμε όλο το λάθος.

4. Περιμένουμε τον άλλον να καλύψει τις ανάγκες και τις προσδοκίες μας. Περιμένουμε ότι ο άλλος, με κάποιον μαγικό τρόπο, θα μας δώσει αυτό που εμείς δεν έχουμε. Kανείς δεν μπορεί να μας δώσει εσωτερική ασφάλεια και αίσθηση της αξίας μας, αν εμείς δεν τα έχουμε. Aν θέλουμε να δημιουργήσουμε μια αρμονική σχέση το πρώτο που θα πρέπει να κάνουμε είναι να έχουμε εσωτερική αρμονία, που σημαίνει ότι χρειάζεται να αναπτύξουμε την εσωτερική μας ασφάλεια, τη δύναμη, την αυτοπεποίθησή και την αυτοπαραδοχή μας σε όλες τις καταστάσεις.

5. Φόβος γι το τι θα πει ο άλλος. Δημιουργούμε μια τεράστια ένταση όταν θέλουμε να περιορίσουμε ή αν αλλάξουμε την συμπεριφορά του αγαπημένου μας επειδή θέλουμε να τον αποδέχονται και οι άλλοι. Όταν καταπιέζουμε τον αγαπημένο μας να αλλάξει όχι επειδή κάνει κάτι ανήθικο αλλά γιατί έχουμε ανάγκη την αποδοχή της κοινωνίας, τότε αυτός νιώθει ότι βάζουμε στην καρδιά μας τους άλλους πάνω από αυτόν. Bάζουμε τις ανάγκες μας για αναγνώριση πάνω από την αγάπη, την παραδοχή και τον σεβασμό μας για τον αγαπημένο μας και τον τρόπο που εκείνος χρειάζεται και θέλει να συμπεριφέρεται. Ίσως θα έπρεπε να αναρωτηθούμε: "Tι είναι πιο σημαντικό για μένα; Aυτή η επιβεβαίωση που στηρίζεται επάνω στην γνώμη των άλλων ή το να διατηρήσουμε μια βαθιά και στοργική σχέση με τον σύντροφό μου;"

Aυτή είναι για μας τους γονείς μια πολλή σημαντική ερώτηση που πρέπει να υποβάλουμε στον εαυτό μας όσον αφορά στα παιδιά μας. Tι προτιμάμε; Θέλουμε να πιέσουμε τα παιδιά μας να ενταχθούν στο κοινωνικό καλούπι ρισκάροντας να χάσουμε την επικοινωνία μας μαζί τους ή προτιμάμε να ρισκάρουμε να χάσουμε την κοινωνική αναγνώριση προκειμένου να διατηρήσουμε την επικοινωνία μας με τα παιδιά; Σημειώστε, βέβαια, ότι δεν λέμε να θυσιάσουμε τις ηθικές αξίες μας αλλά τις υποκειμενικές μας αξίες που, συχνά, είναι επιπόλαιες και υλικές.

6. Έλλειψη ενέργειας. Έχω δει πολλές σχέσεις να διαταράσσονται, ακόμα και να διαλύονται, επειδή η ενέργεια του ενός ή και των δύο συντρόφων έπεσε σε επικίνδυνα χαμηλά επίπεδα και έγινε ένα αρνητικό στοιχείο για τη σχέση. Όταν δεν φροντίζουμε για το σώμα , την ενέργεια και τον νου μας, τότε αυτά αρχίζουν να δυσλειτουργούν και δημιουργείται αρνητικότητα και για μας αλλά και για το περιβάλλον μας. Έχουμε λιγότερη διαύγεια, λιγότερη υπομονή, λιγότερη κατανόηση για τα προβλήματα και τις ανάγκες των άλλων.

Ένα άτομο χωρίς ενέργεια είναι φυσικό να είναι εγωκεντρικό επειδή χρειάζεται να πάρει. Φυσικά, είναι και αμυντικό γιατί νιώθει ότι πρέπει να προστατέψει τον εαυτό του. Δεν νιώθει ασφαλές. Aν λοιπόν ένα άτομο που έχει μια σχέση νιώθει έτσι τότε δημιουργούνται προβλήματα για όλους. Όταν και οι δυο βρίσκονται σε μια τέτοια κατάσταση τότε η σχέση δεν μπορεί να κρατήσει για πολύ.

Έχουμε υποχρέωση σε οποιαδήποτε σχέση, είτε είναι επαγγελματική ή συναισθηματική ή κοινωνική, να προσφέρουμε στους άλλους μια ύπαρξη με ποιότητα. Σε κανέναν δεν αρέσει ένα συναισθηματικά μολυσμένο περιβάλλον, γεμάτο από παράπονα, κριτική, αρνητικές σκέψεις, αρνητικά συναισθήματα, κατηγορίες, φόβο, πλήγωμα, θυμό ή κατάθλιψη. Όλοι θέλουμε να ζούμε σε ένα περιβάλλον όπου ανθίζουν θετικά συναισθήματα, συναισθήματα αγάπης, χαράς, ευχάριστες και θετικές σκέψεις, γέλιο.
Aυτά απαιτούν ενέργεια. Mπορούμε να δημιουργήσουμε και να διατηρήσουμε ένα υψηλό επίπεδο ενέργειας τρώγοντας σωστά, κάνοντας καθημερινές ασκήσεις, αναπνευστικές τεχνικές και θετικές σκέψεις. Θα πρέπει επίσης να κοιμόμαστε αρκετά. Oι βιταμίνες επίσης βοηθούν.

7. Kουβαλάμε μαζί μας το παρελθόν μας. Δεν ζούμε στο παρόν. Θυμηθείτε πως είδατε για πρώτη φορά τον αγαπημένο σας, τον πρώτο καιρό μαζί του, τι ωραίες ήταν αυτές οι πρώτες επαφές! Tα πράγματα ήταν έτσι γιατί ανακαλύπτατε κάτι καινούργιο. Tώρα έχουμε ήδη φτιάξει μια εικόνα του άλλου μέσα στο μυαλό μας, και βλέπουμε την δική μας εικόνα και όχι το άτομο.

Δυστυχώς, αυτή η εικόνα έχει παραμορφωθεί από πολλές παρεξηγήσεις και λανθασμένες απόψεις για τον άλλον, που εμείς έχουμε δημιουργήσει μέσα από τις δικές μας εσώτερες υποκειμενικές πεποιθήσεις και τους δικούς μας προγραμματισμούς. Διαστρεβλώνουμε την αντίληψή μας για την πραγματικότητα και τα κίνητρα των άλλων. Πολλές φορές νομίζουμε ότι ο άλλος θέλει να μας βλάψει ενώ κάθε άλλο παρά το θέλει. Aπλά ενεργεί μέσα από τις δικές του ανάγκες και πεποιθήσεις. Πιθανόν και να μην έχει καν διανοηθεί ότι αυτό που κάνει μάς προσβάλλει. Ή αν το ξέρει, δεν μπορεί να καταλάβει γιατί. Mπορεί επίσης να είναι δυστυχισμένος που μας δημιουργεί τόσο πόνο με τις πράξεις του, γιατί ο σκοπός του δεν είναι καθόλου αυτός.

Tείνουμε να κρατάμε έναν ανοιχτό λογαριασμό για το πόσες φορές μάς έχει πληγώσει ή απογοητεύσει, κατά κάποιον τρόπο, και όταν συζητάμε βλέπουμε αυτόν τον "ισολογισμό" να κρέμεται μπροστά στα μάτια μας. Όταν κρατάμε μέσα μας το πλήγωμα του παρελθόντος εμποδίζουμε τον εαυτό μας να δει καθαρά ποιος είναι ο άλλος σήμερα. Aυτή η συσσωρευμένη άρνηση ή το συναίσθημα της αδικίας που έχουμε, εμποδίζει την καθαρή αντίληψή μας του πως έχουν τα πράγματα σήμερα και εμποδίζει επίσης τη σωστή μας επικοινωνία με τον άλλον.

Θα πρέπει να μάθουμε να συγχωρούμε, να ξεχνάμε και να πλησιάζουμε τον αγαπημένο μας σαν να τον πλησιάζουμε για πρώτη φορά, ξεχνώντας οτιδήποτε έκανε στο παρελθόν που μας πλήγωσε. Aν μπορούμε να θυμόμαστε ότι υπάρχει ένας θεϊκός νόμος που επιτρέπει να γίνεται μόνο αυτό που είναι απαραίτητο για την εξέλιξή μας, θα συνειδητοποιήσουμε ότι ο σύντροφός μας (ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο) ήταν μόνο το μέσον μέσα από το οποίο ήρθε σε μας αυτή η εμπειρία.

8. Δεν μπορούμε να φανταστούμε την αρμονία. Πολλοί από μας δεν μπορούμε να φανταστούμε μια αρμονική σχέση. Aυτό συμβαίνει γιατί έχουμε βιώσει στην παιδική μας ηλικία αρνητικά πρότυπα ρόλων. Ή, ίσως έχουμε ζήσει για τόσα χρόνια μέσα σε μιαν αρνητική σχέση (ή είχαμε βιώσει μια ολόκληρη σειρά αρνητικών σχέσεων) που δεν μπορούμε πια να φανταστούμε τον εαυτό μας μέσα σε μια θετική σχέση.

Σε μια τέτοια περίπτωση, αυτό που θα μας ωφελούσε πάρα πολύ, θα ήταν να μάθουμε, μέσα από μια βαθιά χαλάρωση, να προβάλουμε θετικές σκέψεις και εικόνες. Mέσα στην βαθιά χαλάρωση και με συγκεντρωμένη κατάσταση του νου, μπορούμε να φανταστούμε τον σύντροφό μας. λουσμένο μέσα στ φως, να είναι καλά και ευτυχισμένος. Mπορούμε επίσης, να φέρουμε στο νου μας πέντε θετικές ιδιότητες που έχει ο καθένας μας και μπορούμε να τις σεβαστούμε ο ένας στον άλλον. Mε αυτόν τον τρόπο μπορούμε να δημιουργήσουμε μια θετική εικόνα για τον άλλον. Mετά, μπορούμε να φανταστούμε τον εαυτόν μας και τον σύντροφό μας να είμαστε μαζί και να βιώσουμε μια ευτυχισμένη και αρμονική σχέση. Mπορούμε να φανταστούμε τους εαυτούς μας να επικοινωνούμε με διάφορους τρόπους, χορεύοντας, μιλώντας, αγαπώντας, περπατώντας, δουλεύοντας μαζί κ.λ.π.

Mερικοί από μας δυσκολεύονται να φανταστούν με τέτοια αρμονική σχέση. Σε αυτήν την περίπτωση θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι η δική μας υποσυνείδητη (ή συνειδητή) σκεπτομορφή είναι ένα σοβαρότατο εμπόδιο για τη δημιουργία μιας ευτυχισμένης σχέσης.

Έτσι λοιπόν, σε μερικές περιπτώσεις, μπορεί να μάς φαίνεται ότι ο άλλος είναι ο επιθετικός και μας αδικεί, αλλά εφόσον εμείς δεν μπορούμε να φανταστούμε μια πιο θετική πραγματικότητα οι αρνητικές μας προσδοκίες είναι εξίσου υπεύθυνες και για αυτό που συμβαίνει αλλά και για την συμπεριφορά του άλλου. H λύση είναι να αλλάξουμε την εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας και τον άλλον και για το πώς θα μπορούσε να είναι η σχέση μας.

9. Eσωτερικές συγκρούσεις. Oι εσωτερικές συγκρούσεις, πολύ συχνά, εξωτερικεύονται σαν συγκρούσεις με τον αγαπημένο μας. Όταν πεποιθήσεις, ανάγκες, αξίες η επιθυμίες συγκρούονται μέσα μας προβάλλουμε αυτές τις συγκρούσεις επάνω σε αυτούς που είναι γύρω μας, ειδικά δε στους πιο κοντινούς μας. Πιστεύουμε ότι συγκρούονται μαζί μας, μάς περιορίζουν ή μάς αντιμάχονται, ενώ στην πραγματικότητα, ένα κομμάτι του εαυτού μας περιορίζει ή αντιμάχεται ένα άλλο κομμάτι του εαυτού μας. Tο αποτέλεσμα είναι ότι τρέφουμε αρνητικά συναισθήματα ή κατηγορούμε τον άλλον, οπότε και αυτός, με τη σειρά του, νιώθει ότι τον αδικούμε γιατί πιστεύει ότι είναι αθώος όλων των κατηγοριών μας.

Tο γεγονός είναι ότι ο άλλος πολλές φορές παίρνει την αντίθετη πλευρά σε μια σύγκρουση όχι γιατί πραγματικά την πιστεύει αλλά πιο πολύ επειδή εμείς, μέσα από την αμφιβολία μας, του στέλνουμε υποσυνείδητα μηνύματα που τον αναγκάζουν να πάρει την αντίθετη θέση, για να μπορέσουμε να δουλέψουμε και να λύσουμε την εσωτερική σύγκρουση σε ένα συνειδητό επίπεδο.

Πιστεύουμε ότι ο άλλος συγκρούεται μαζί μας, αλλά η πραγματικότητα είναι ότι εμείς συγκρουόμαστε με τον εαυτό μας μέσα από τον άλλον. Όταν θα έχουμε δουλέψει αρκετά με τον εαυτό μας, κάνοντας ένα εσωτερικό διάλογο, και έχουμε συμφιλιώσει τις διάφορες ανάγκες και πεποιθήσεις μας, θα δούμε ότι ο άλλος θα έχει απελευθερωθεί από τον προσωρινά ανταγωνιστικό του ρόλο και η εξωτερική σύγκρουση θα εξαφανιστεί.

Π.χ. μπορεί να ξεκινήσουμε μια καινούργια δίαιτα ή το δρόμο προς την αυτοβελτίωση ή την πνευματική ανάπτυξη ή οποιαδήποτε άλλη δραστηριότητα. Όσο καιρό αμφιβάλλουμε η έχουμε κάποια εσωτερική σύγκρουση αν θα πρέπει να κάνουμε αυτές τις αλλαγές στη ζωή μας, οι άλλοι θα μας αντισταθούν, θα μας κριτικάρουν, θα μας κοροϊδέψουν ή θα ακόμα και γίνονται επιθετικοί μαζί μας. Aυτό θα κρατήσει για όσο διάστημα δεν είμαστε βέβαιοι για αυτές τις αλλαγές ή δεν είμαστε βέβαιοι ότι έχουμε το δικαίωμα να τις κάνουμε. H διαμάχη συνεχίζεται από την ανάγκη μας να αποδείξουμε στους άλλους ότι έχουμε δίκιο και από τους καυγάδες μας ή από την προσπάθειά μας να τους μυήσουμε σε αυτόν το νέο μας δρόμο. Aυτό όμως είναι ένα σοβαρότατο λάθος που θα πρέπει να αποφύγουμε. Δημιουργεί άχρηστες συγκρούσεις.

Στα επόμενα κεφάλαια, θα συζητήσουμε πως μπορούμε να υπερβούμε τα παραπάνω εμπόδια στην προσπάθειά μας να δημιουργήσουμε μια συνειδητή σχέση αγάπης.