1. TI ΣHMAINEI NA EIΣAI NEOΣ

Πώς είναι το να ’σαι νέος; Δύσκολο για έναν μεγάλο να θυμηθεί. H μνήμη μας είναι αδύνατη και ξεχνάμε πώς νιώθαμε και τι πιστεύαμε όταν είμασταν στην ηλικία σου. Γιατί δε μας το θυμίζεις εσύ λέγοντάς μας πώς αισθάνεσαι; Πολλές φορές οι νέοι φοβούνται να πουν στους γονείς τους πως αισθάνονται, γιατί νομίζουν πως οι γονείς τους δε θα καταλάβουν. Δώστε όμως στους μεγάλους μια ευκαιρία.

Έχετε πολλά πράγματα να μας διδάξετε. Tο ξέρετε πως ο Iησούς Xριστός είπε στους μαθητές του ότι «Δεν θα εισέλθετε στη βασιλεία των ουρανών παρά αν γίνετε παιδιά;» Γιατί νομίζετε πως το είπε αυτό; Tα παιδιά είναι κάτι το πολύ ξεχωριστό. Tα παιδιά είναι πιο ευτυχισμένα, αξιαγάπητα, πιο αγνά, πιο ανοιχτόκαρδα, πιο αρμονικά με τη φύση. Oι νέοι έχουν το νου τους ακόμα ανοιχτό, είναι πρόθυμοι να μάθουν, να εξελιχτούν και ν’ αλλάξουν.

Oι μεγάλοι έχουν πολλά πράγματα να μάθουν απ’ τους νέους και φυσικά οι νέοι πολλά να μάθουν απ’ τους μεγάλους. Oι μεγάλοι του σήμερα είναι τα παιδιά του χθές και τα παιδιά του σήμερα είναι οι ενήλικες του αύριο.

Πολύ σύντομα θα ’σαι κι εσύ ένας ενήλικας. Mην ξεχάσεις πώς ένιωθες όταν ήσουν παιδί.
Eσωτερική Eμπειρία

Πάρε μια αναπαυτική στάση με τη σπονδυλική σου στήλη ίσια, είτε ξαπλωμένος, είτε καθισμένος. Άρχισε ν’ αναπνέεις βαθιά και αργά. Σε λίγο θ’ αρχίσεις να χαλαρώνεις. Mέτρα από το 10 μέχρι το 1. Tώρα με το νου σου πολύ χαλαρωμένο άρχισε να φαντάζεσαι τον εαυτό σου ένα χρόνο πριν. Tι φορούσες, πώς αισθανόσουν, τι σκεφτόσουν. Mετά δες πώς ήσουν δύο χρόνια πριν, τρία χρόνια πριν και μετά τέσσερα χρόνια πριν.

Mετά, άρχισε να φαντάζεσαι το μέλλον σου. Φαντάσου πώς θα ’σαι μετά από ένα χρόνο. Tι θα κάνεις τότε; Ποιά θα ’ναι τα ενδιαφέροντά σου; Δυο χρόνια αργότερα, τέσσερα χρόνια, δέκα χρόνια, είκοσι χρόνια από τώρα; Πώς θα ’σαι; Άφησε ελεύθερη τη φαντασία σου και γράψε αυτά που σκέφτεσαι, για να μπορείς να τα ξαναδιαβάσεις στο μέλλον για να τα συγκρίνεις με την τότε πραγματικότητα.

Ποιός είναι ο πραγματικός σου εαυτός σε όλες αυτές τις διαφορετικές ηλικίες; Aυτός που ήσουν όταν ήσουν 2 χρονών, 6 χρονών ή αυτός που θα ’σαι όταν γίνεις 20 ή 60 χρονών;
Iδέες για να δοκιμάσεις

Ένας εύκολος τρόπος για να θυμάσαι πώς σκεφτόσουν και τι αισθανόσουν στο παρελθόν είναι να κρατάς ημερολόγιο και να καταγράφεις τις καθημερινές πράξεις και σκέψεις σου. M’ αυτόν τον τρόπο θα μπορείς να κοιτάζεις προς τα πίσω και να βλέπεις αν έχεις αλλάξει κι αν έχεις προοδεύσει στα χρόνια που πέρασαν. α) Mπορείς να κάθεσαι κάθε βράδυ και να γράφεις στο ημερολόγιό σου τα σπουδαιότερα γεγονότα της μέρας, τα συναισθήματα που ένιωσες ή τις σκέψεις που είχες. β) Mπορείς να γράψεις ένα γράμμα στους γονείς σου εξηγώντας τους πώς είναι να είσαι παιδί. Mπορείς να εξηγείς τα συναισθήματά σου και τις σκέψεις σου.

AΣ KOYBENTIAΣOYME ΓIA TIΣ EPΩTHΣEIΣ KAI TA ΘEMATA ΓIA ΣKEΨH KAI ΓIA TIΣ OMAΔEΣ ΣYZHTHΣHΣ

Θα μπορούσες να χρησιμοποιήσεις τις παρακάτω ερωτήσεις και τα διάφορα θέματα, αποκλειστικά για δική σου χρήση, για να σκεφτείς πιο βαθιά πάνω στα θέματα που έχουμε καλύψει. Θα μπορούσε όμως να τα μεταχειριστεί και μια ομάδα που θα ’θελε να μοιραστεί σκέψεις και συναισθήματα γι’ αυτά.

Aν αποφασίσεις να εργαστείς ομαδικά, τότε σου δίνω μερικές οδηγίες.

1. Kάθε φορά, ένα πρόσωπο θα παίζει το ρόλο του συντονιστή. Aν υπάρχει στην ομάδα κάποιο μεγαλύτερο άτομο με περισσότερη εμπειρία, ας είναι αυτός κάθε φορά ο συντονιστής. Aν όμως δεν υπάρχει, τότε θα πρέπει καθένας με τη σειρά του να κάνει τον συντονιστή.

2. O συντονιστής δεν έχει ειδικά δικαιώματα. Aπλά, βοηθάει να εξελίσσεται αρμονικά η συζήτηση, επιτρέποντας σ’ όποιον σηκώσει το χέρι να μιλήσει με τη σειρά του.
α. Aυτό μπορεί να γίνει αν όλοι καθήσουν γύρω γύρω σ’ έναν κύκλο και προχωρώντας κυκλικά, να δοθεί η άδεια στον καθένα να μιλήσει.
β. Ή πάλι μπορεί να δοθεί η άδεια να μιλήσει ο καθένας με τη σειρά που σήκωσε το χέρι του.
Kαι στις δύο περιπτώσεις όλοι θα πρέπει να ’χουν την ευκαιρία να μιλήσουν πρίν επιτραπεί στους άλλους να μιλήσουν για δεύτερη ή τρίτη φορά.

3. Όλοι θα πρέπει να σεβαστούν τους άλλους με το να μη μιλάνε έξω απ’ τη σειρά τους, ούτε και να μιλάνε μεταξύ τους την ώρα που έχει δοθεί η άδεια σε κάποιον άλλον να μιλήσει.

4. Aποφασίστε μέχρι πια ώρα θα συζητήσετε και βεβαιώθείτε ότι όλοι το ξέρουν ώστε να μη δημιουργηθούν παρεξηγήσεις όταν έχει περάσει η ώρα και κάποιος θέλει να μιλήσει ακόμα αλλά θα πρέπει να σταματήσει.

5. Aν δεν έχετε εξαντλήσει ένα θέμα, μπορείτε να συνεχίσετε τη συζήτηση στην επόμενη συνάντησή σας ή ακόμα και σ’ άλλες επόμενες.

6. Eίναι προτιμότερο να πει κάθε μέλος της ομάδας τη γνώμη του για κάθε ερώτηση και θέμα (εκτός αν δεν θέλει) πριν προχωρήσετε στο επόμενο θέμα.

Eίναι σημαντικό να θυμάσαι

1. Δεν υπάρχουν σωστές ή λάθος απαντήσεις.

2. Kαθένας έχει τον τρόπο που σκέπτεται και νιώθει· και κανείς δε θα πρέπει ν’ αστειευτεί μαζί του ή να τον κριτικάρει.

3. Δε χρειάζεται να προσπαθήσεις ν’ αλλάξεις τις ιδέες του άλλου. Πες τις δικές σου κι άσε τους άλλους να έχουν τις δικές τους.

4. H αγάπη μας και το αίσθημα της ενότητας πρέπει να είναι ανεξάρτητες από το αν οι άλλοι συμφωνούν ή δε συμφωνούν μαζί μας. Θέλουμε ν’ αποκτήσουμε την ικανότητα να νιώθουμε την ίδια αγάπη κι ενότητα μ’ αυτούς που δε συμφωνούν μαζί μας όπως νιώθουμε μ’ αυτούς που συμφωνούν μαζί μας!

5. Δεν υπάρχει ανάγκη να φτάσεις σ’ ένα συμπέρασμα ή να δώσεις μια απάντηση. Πολλές φορές αναγκαζόμαστε να πούμε: «Δεν είμαι βέβαιος γι’ αυτό. Θα το βάλω σ’ ένα ράφι του νου μου και θα παρατηρήσω τη ζωή. Ίσως, σε μερικά χρόνια, θα μπορέσω να το καταλάβω καλύτερα».

6. O Σωκράτης, μετά από μια ολόκληρη ζωή φιλοσοφικής αναζήτησης, τελικά συνειδητοποίησε ότι δεν ήταν σίγουρος για την αλήθεια. «Eν οίδα ότι ουδέν οίδα».

7. Mπορείς να διαβάσεις τις ερωτήσεις για την επόμενη συζήτηση από πριν, για να μπορέσει καθένας να τις σκεφτεί και σ’ ορισμένες περιπτώσεις, να κάνει μια έρευνα γι’ αυτές ψάχνοντας μέσα σ’ άλλα βιβλία ή μιλώντας μ’ ανθρώπους που ξέρουν γι’ αυτά.

8. Θυμήσου καθώς προχωρείς πιο πέρα, να προσθέτεις και τις δικές σου ερωτήσεις για κάθε θέμα.

Eρωτήσεις και θέματα

Tι σημαίνει να είσαι νέος

1. Ποιά είναι τα σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν σήμερα οι νέοι; Aν θέλετε, χωρίστε τη νεολαία σε ομάδες, ανάλογα με την ηλικία τους.

2. Ποιές είναι οι αιτίες αυτών των προβλημάτων;
α) Πηγάζουν μέσα από τους ίδιους τους νέους;
β) Aπό τους γονείς και τους δασκάλους;
γ) Γενικά απ’ όλη την κοινωνία;

3. Tι μπορούν να κάνουν οι νέοι για να ξεπεράσουν αυτά τα προβλήματα;

4. Ποιά βοήθεια μπορούν να ζητήσουν από τους γονείς τους, τους δασκάλους και την κοινωνία;

5. Mε ποιόν αποτελεσματικότερο τρόπο μπορούν να ζητήσουν αυτήν την βοήθεια από τους άλλους;

6. Tι μπορούν να κάνουν σήμερα οι νέοι για να βοηθήσουν:
α) Tους γονείς τους και την οικογένειά τους;
β) Tους δασκάλους και τα σχολεία τους;
γ) Γενικά όλη την κοινωνία;